به گزارش آماج، سندرم گرشمن یک اختلال عصبی نادر است که می‌تواند توانایی‌های مرتبط با نوشتن، محاسبات ریاضی، تشخیص انگشتان و تمایز چپ از راست را تحت تأثیر قرار دهد. تشخیص این سندرم بر پایه ارزیابی علائم، معاینه عصبی و بررسی علت‌های احتمالی بروز آن انجام می‌شود. روش درمان نیز به سن فرد و منشأ اختلال بستگی دارد.
سندرم گرشمن چگونه تشخیص داده می‌شود؟
در بزرگسالان، وجود چهار علامت اصلی شامل اختلال در نوشتن، دشواری در انجام محاسبات ریاضی، ناتوانی در تشخیص انگشتان و مشکل در تشخیص سمت چپ از راست می‌تواند احتمال سندرم گرشمن را مطرح کند. با این حال، تشخیص قطعی تنها بر اساس مشاهده این علائم انجام نمی‌شود و پزشک باید سایر علت‌های احتمالی را نیز بررسی کند.
ارزیابی عصبی به پزشک کمک می‌کند مشخص شود که علائم ناشی از آسیب مغزی، بیماری‌های عصبی یا عوامل دیگری هستند. در صورت نیاز، بررسی‌های تکمیلی مانند تصویربرداری مغزی نیز برای شناسایی علت زمینه‌ای انجام می‌شود.
تشخیص سندرم گرشمن در کودکان
در کودکان، این اختلال ممکن است در سنین مدرسه و هنگام یادگیری مهارت‌هایی مانند نوشتن و ریاضیات آشکار شود. کودک مبتلا ممکن است در املا، نوشتن، انجام چهار عمل اصلی ریاضی یا تشخیص چپ از راست مشکل داشته باشد.
یکی دیگر از نشانه‌های احتمالی، دشواری در شناسایی انگشتان است. برخی کودکان نیز در کپی کردن نقاشی‌ها و شکل‌های ساده مشکل دارند؛ وضعیتی که ممکن است با اختلال در توانایی‌های ساختاری و دیداری‌ـ‌فضایی ارتباط داشته باشد. با این حال، وجود یک یا چند مورد از این مشکلات به‌تنهایی به معنای ابتلا به سندرم گرشمن نیست و ارزیابی تخصصی ضرورت دارد.
روش‌های درمان سندرم گرشمن
درمان سندرم گرشمن به علت بروز آن بستگی دارد. در موارد رشدی، برنامه‌های آموزشی متناسب با نیازهای کودک، خدمات توانبخشی و مشاوره می‌توانند به بهبود عملکرد تحصیلی و تقویت مهارت‌های روزمره کمک کنند.
در بزرگسالان، شناسایی و درمان بیماری زمینه‌ای اهمیت زیادی دارد. اگر علائم در پی آسیب مغزی یا وجود تومور ایجاد شده باشند، پزشک با توجه به علت و شرایط بیمار، روش‌های درمانی مناسب را تعیین می‌کند. در برخی موارد ممکن است مداخله جراحی برای درمان ضایعه زمینه‌ای ضرورت داشته باشد؛ با این حال، جراحی برای همه افراد مبتلا مناسب نیست.
آیا علائم سندرم گرشمن بهبود می‌یابند؟
روند بهبود به عامل ایجادکننده اختلال، میزان آسیب عصبی و شرایط فرد بستگی دارد. در برخی بزرگسالان، علائم ممکن است با گذشت زمان کاهش پیدا کنند؛ اما میزان و سرعت بهبود در افراد مختلف متفاوت است. پیگیری پزشکی و استفاده از خدمات توانبخشی می‌تواند به مدیریت مشکلات و بهبود توانایی‌های فرد کمک کند.
در صورت مشاهده مشکلات پایدار در نوشتن، محاسبات ریاضی، تشخیص انگشتان یا تمایز چپ از راست، به‌ویژه اگر این علائم به‌صورت ناگهانی ظاهر شوند، ارزیابی پزشکی اهمیت دارد. بروز ناگهانی اختلالات عصبی می‌تواند نشانه یک وضعیت اورژانسی، از جمله سکته مغزی، باشد و به رسیدگی فوری نیاز دارد. برای مطالعه مطالب بیشتر درباره سلامت و اختلالات عصبی، به آماج مراجعه کنید.
