به نقل از آماج، یک پژوهش جدید نشان میدهد کاهش پوشش درختی در مناطق شهری ممکن است پیامدهایی فراتر از از بین رفتن فضای سبز داشته باشد و حتی با افزایش نرخ مرگومیر ارتباط داشته باشد.
به نقل از لایو ساینس، مطالعهای ۱۱ ساله در محلههای مختلف شیکاگو نشان داده است مناطقی که پوشش درختی بیشتری از دست دادهاند، با افزایش نرخ مرگومیر مواجه شدهاند. این ارتباط در گرمترین بخشهای شهر شدت بیشتری داشته است.
این پژوهش که پنجم آگوست در مجله علمی GeoHealth منتشر شد، تغییرات پوشش درختی و نرخ مرگومیر را در مناطق مختلف شیکاگو طی سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۱ بررسی کرده است. نتایج نشان میدهد آنچه اهمیت بیشتری دارد، نه فقط تعداد درختان موجود، بلکه روند کاهش یا افزایش پوشش درختی در طول زمان است.
کاهش درختان با افزایش مرگومیر همزمان بوده است
بر اساس یافتههای این تحقیق، محلههایی که سالبهسال درختان بیشتری از دست دادهاند، معمولاً افزایش نرخ مرگومیر را تجربه کردهاند؛ در مقابل، مناطقی که پوشش درختی آنها افزایش یافته، کاهش نرخ مرگومیر را نشان دادهاند.
با این حال، پژوهشگران تأکید میکنند این مطالعه نمیتواند ثابت کند که از بین رفتن درختان بهطور مستقیم باعث افزایش مرگومیر شده است؛ بلکه تنها ارتباط میان این دو روند را نشان میدهد.
با وجود این محدودیت، نتایج به مجموعهای از شواهد علمی اضافه میشود که نقش مهم درختان شهری در محافظت از سلامت شهروندان، بهویژه در شرایط افزایش دمای هوا و تغییرات اقلیمی، را نشان میدهند.
تغییر پوشش درختی مهمتر از تعداد درختان است
ویوک شانداس، استاد مطالعات و برنامهریزی شهری در دانشگاه ایالتی پورتلند، معتقد است اهمیت این پژوهش بیشتر به بررسی تغییرات فضای سبز در طول زمان مربوط میشود. بسیاری از مطالعات گذشته تنها وضعیت پوشش درختی یک منطقه را در یک مقطع زمانی بررسی کرده بودند، اما این تحقیق روند تغییرات را دنبال کرده است.
بر اساس این مطالعه، به ازای هر یک واحد درصد افزایش سالانه در پوشش درختی، نرخ مرگومیر حدود ۱۰ درصد کاهش پیدا میکرد. بیشترین کاهش در مرگومیرهای مرتبط با بیماریهای قلبیعروقی، مشکلات تنفسی و سلامت روان مشاهده شد.
بررسی بیش از ۲۲۰ هزار مورد مرگ در شیکاگو
پژوهشگران برای انجام این بررسی، دادههای ماهوارهای مربوط به پوشش درختی مناطق مختلف شیکاگو را با بیش از ۲۲۰ هزار مورد مرگ ثبتشده در دادههای مراکز بهداشت شهری و ایالتی ترکیب کردند.
در تحلیلهای آماری، عواملی مانند دمای تابستان، آلودگی هوا، درآمد و شرایط اجتماعی و اقتصادی مناطق نیز در نظر گرفته شد؛ عواملی که پیشتر ارتباط آنها با سلامت عمومی و میزان مرگومیر بررسی شده بود.
پژوهشگران همچنین دریافتند مناطق جنوبی و غربی شیکاگو که کاهش بیشتری در پوشش درختی داشتند، معمولاً دمای بالاتر و نرخ مرگومیر بیشتری را تجربه کردهاند. در مقابل، مناطق نزدیک به دریاچه میشیگان که خنکتر باقی مانده بودند، نرخ مرگومیر پایینتری داشتند.
چرا درختان برای سلامت شهروندان اهمیت دارند؟
درختان شهری با ایجاد سایه، کاهش دمای محیط و افزایش رطوبت از طریق تبخیر آب، میتوانند اثر گرمای شدید را کاهش دهند. با این حال، پژوهشگران معتقدند تأثیر درختان تنها به مقابله با گرما محدود نمیشود، زیرا کاهش پوشش درختی با افزایش مرگومیر ناشی از طیف گستردهای از بیماریها نیز ارتباط داشته است.
به گفته محققان، الگوی مشاهدهشده در شیکاگو با تاریخچه توسعه نابرابر شهری نیز هماهنگ است؛ مناطقی که سرمایهگذاری کمتری در فضای سبز داشتهاند، معمولاً با گرمای بیشتر و مشکلات سلامت بیشتری مواجه بودهاند.
حفظ درختان قدیمی به اندازه کاشت درخت جدید اهمیت دارد
پژوهشگران تأکید میکنند کاشت درخت بهتنهایی کافی نیست و حفظ درختان بالغ موجود اهمیت زیادی دارد. یک نهال تازهکاشتهشده نمیتواند در کوتاهمدت همان سایه و مزایای یک درخت چند ده ساله را فراهم کند.
مدلسازی این پژوهش نشان داد افزایش سالانه ۰.۰۳ درصدی پوشش درختی در کل شیکاگو، میتواند بهطور بالقوه از حدود ۱۰۵ مورد مرگ در سال جلوگیری کند؛ هرچند محققان این رقم را یک تخمین آماری میدانند، نه پیشبینی قطعی.
نتیجه اصلی این مطالعه این است که شهرها علاوه بر توسعه فضای سبز جدید، باید برای حفاظت از درختان قدیمی و ارزشمند موجود نیز برنامهریزی کنند؛ زیرا این درختان حاصل سالها رشد هستند و جایگزینی سریع آنها امکانپذیر نیست.
برای دنبالکردن تازهترین اخبار محیط زیست، سلامت و گردشگری، به آماج مراجعه کنید.
