به نقل از آماج، پژوهشی جدید از دانشگاه تافتس نشان میدهد نوع رابطه نوجوانان با حیوانات خانگی، بهویژه سگها، میتواند با شیوههای مقابله آنها با استرسهای اجتماعی ارتباط داشته باشد. یافتهها نشان میدهد برخی جنبههای این رابطه مانند همراهی و مراقبت از سگ، با روشهای سالمتر مدیریت فشارهای اجتماعی در نوجوانان مرتبط است.
این مطالعه که در مجله Journal of Adolescence منتشر شده، پاسخهای ۵۱۴ نوجوان آمریکایی ۱۳ تا ۱۷ ساله و یکی از والدین هرکدام از آنها را بررسی کرده است. پژوهشگران بررسی کردند که ویژگیهای مختلف رابطه نوجوان و سگ، از جمله علاقه، همراهی، مراقبت، حمایت عاطفی، تعارض و جایگزین دانستن سگ بهجای روابط انسانی، چگونه با سبکهای مقابلهای نوجوانان ارتباط دارد.
رابطه با سگها میتواند به مدیریت استرس کمک کند
محققان این پژوهش را با تمرکز بر نوجوانانی انجام دادند که سطح بالایی از اضطراب اجتماعی داشتند؛ اضطرابی که با نگرانی مداوم درباره قضاوت شدن توسط همسالان همراه است.
مگان مولر، دکترای تخصصی و نویسنده ارشد مطالعه از دانشکده دامپزشکی کامینگز دانشگاه تافتس، گفت: «در دوران نوجوانی، نوجوانان هویت خود را شکل میدهند. نوجوانان یک تغییر طبیعی را تجربه میکنند که در آن همسالان جای والدین را بهعنوان روابط اصلی میگیرند. در این دوره بهطور طبیعی تغییرات احساسی زیادی رخ میدهد که میتواند برای برخی نوجوانان اضطراب زیادی ایجاد کند.»
او افزود: «سگها از بسیاری جهات فضای میان خانواده و همسالان را پر میکنند. آنها والدین نیستند، اما بخشی از خانواده محسوب میشوند و میتوانند منبعی آشنا برای آرامش باشند.»
همراهی و مراقبت از سگ با مهارتهای مقابلهای بهتر مرتبط است
نتایج پژوهش نشان داد نوجوانانی که رابطه همراهانهتری با سگ خود داشتند یا مسئولیت مراقبت از آن را بر عهده میگرفتند، بیشتر از روشهای سالم مقابله با استرس استفاده میکردند.
این روشهای سالم شامل حل مسئله، تفکر مثبت، تنظیم احساسات و بیان عاطفی بهتر بود. پژوهشگران معتقدند تعامل روزمره با حیوان خانگی میتواند فرصتی برای تمرین مسئولیتپذیری و مدیریت احساسات فراهم کند.
در مقابل، احساس حمایت عاطفی از سوی سگ نتایج پیچیدهتری داشت. برخلاف انتظار پژوهشگران، این نوع حمایت کمتر با تفکر مثبت همراه بود و بیشتر با تمرکز مداوم بر افکار منفی ارتباط نشان داد.
وابستگی بیش از حد به حیوان خانگی میتواند نشانهای هشداردهنده باشد
پژوهشگران دریافتند تعارض میان نوجوان و سگ، مانند ناراحتی از رفتارهایی مانند جویدن کفش، با سبکهای مقابلهای ناسالمتر مانند اجتناب، انکار، نشخوار فکری و بیحسی عاطفی ارتباط دارد.
همچنین نوجوانانی که سگ خود را جایگزین روابط انسانی میدانستند، بیشتر از روشهای مقابلهای ناسالم استفاده میکردند. به گفته مگان مولر، یکی از توضیحهای احتمالی این است که تبدیل شدن سگ به اصلیترین منبع حمایت اجتماعی ممکن است نشاندهنده کمبود ارتباطات اجتماعی دیگر باشد.
پژوهشهای آینده نقش شخصیت سگ و رابطه طولانیمدت را بررسی میکنند
نیکول میسون، نویسنده اصلی مطالعه و دانشجوی دکتری در دانشکده دامپزشکی کامینگز، گفت: «ما میخواستیم ببینیم آیا ویژگیهای خاص رابطه با سگ با راهکارهای مقابلهای مؤثر یا کمتر مؤثر ارتباط دارد.»
محققان اعلام کردهاند در مطالعات آینده، نوجوانان و سگهای آنها را در طول زمان دنبال خواهند کرد تا بهتر مشخص شود این روابط چگونه شکل میگیرند و عواملی مانند شخصیت، رفتار و سازگاری سگ با نوجوان چه تأثیری بر سلامت روان و شیوههای مقابلهای دارند.
این یافتهها نشان میدهد حیوانات خانگی میتوانند بخشی از حمایت عاطفی نوجوانان باشند، اما کیفیت رابطه و جایگاه آن در کنار دیگر ارتباطات اجتماعی، نقش مهمی در تأثیرگذاری آن دارد.
برای دنبالکردن تازهترین اخبار علمی، سلامت روان و سبک زندگی، به آماج مراجعه کنید.
