به گزارش آماج، نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد آسیبهای طبیعی DNA که در جریان رشد مغز ایجاد میشوند، در صورت ترمیم نشدن صحیح، ممکن است زمینهساز تغییرات بلندمدت در عملکرد مغز و افزایش خطر ابتلا به بیماریهای عصبی مانند آلزایمر، پارکینسون و سایر اختلالات نورودژنراتیو شوند. این یافته میتواند درک دانشمندان از منشأ برخی بیماریهای مغزی را متحول کند.
ترمیم ناقص DNA و پیامدهای آن برای مغز
بر اساس این مطالعه، آسیبهای DNA که در مراحل اولیه رشد مغز رخ میدهند، در حالت طبیعی بهسرعت و با دقت ترمیم میشوند. اما اگر این فرآیند با اختلال مواجه شود، ممکن است تغییرات پایداری در عملکرد سلولهای عصبی ایجاد کند؛ تغییراتی که شباهت زیادی به الگوهای مشاهدهشده در بیماریهای نورودژنراتیو دارند.
«یان لامردینگ»، مهندس زیستپزشکی دانشگاه کرنل که در این پژوهش مشارکت نداشته است، این دستاورد را بسیار چشمگیر توصیف کرد و گفت این مطالعه بهخوبی نشان میدهد که ترمیم ناقص آسیبهای DNA چگونه میتواند به تغییرات عملکردی بلندمدت مشابه بیماریهای تحلیلبرنده مغز منجر شود.
نگرانی درباره نوزادان نارس
«کنگاکو»، از پژوهشگران این مطالعه، هشدار داد که تولد زودرس یکی از حساسترین دورهها برای رشد مغز محسوب میشود. به گفته او، برخی داروهایی که بهطور معمول برای حفظ جان نوزادان نارس تجویز میشوند، از جمله برخی آنتیبیوتیکها، ممکن است فرآیند ترمیم DNA را که برای تکامل طبیعی مغز ضروری است، تحت تأثیر قرار دهند.
وی تأکید کرد: «در مراحل رشد مغز باید نسبت به تأثیر این داروها بسیار محتاط باشیم.»
ارتباط احتمالی با اوتیسم و تومورهای مغزی
«سوما سنگوپتا»، متخصص نوروآنکولوژی مرکز پزشکی تافتس، این پژوهش را «یک پیشرفت مفهومی مهم» توصیف کرد. به گفته او، برخلاف آسیبهای DNA ناشی از سرطان یا پرتو درمانی، این نوع شکستگیهای DNA موجب مرگ گسترده سلولها نمیشوند و معمولاً بهطور مؤثر ترمیم میشوند.
با این حال، نتایج مطالعه پرسشهای تازهای را درباره نقش آسیبهای ترمیمنشده DNA در بروز بیماریهای نورودژنراتیو، اختلال طیف اوتیسم و حتی تومورهای مغزی مطرح میکند.
سنگوپتا معتقد است بسیاری از تومورهای مغزی کودکان در سلولهایی شکل میگیرند که در حال مهاجرت و تمایز هستند. از این رو، احتمال دارد برخی خطاهای نادر در فرآیند ترمیم DNA طی رشد طبیعی مغز، زمینه ایجاد جهشهای سرطانزا را در سلولهای مستعد فراهم کنند.
این یافتهها میتوانند مسیر تحقیقات آینده درباره پیشگیری، تشخیص زودهنگام و درمان بیماریهای مغزی را تغییر دهند، هرچند پژوهشگران تأکید میکنند برای اثبات این ارتباطها به مطالعات بیشتری نیاز است.
نظر شما درباره این کشف جدید چیست؟ دیدگاه خود را با مخاطبان آماج به اشتراک بگذارید.
