به گزارش آماج پژوهش جدید محققان نشان میدهد که فعالیت بدنی منظم میتواند با کاهش خطر زوال عقل همراه باشد، اما ظاهراً نوع و شرایط انجام فعالیت نیز اهمیت زیادی دارد. در حالی که ورزش در اوقات فراغت مانند پیادهروی، دوچرخهسواری، دویدن و شنا با کاهش خطر زوال عقل ارتباط دارد، فعالیتهای بدنی سنگین در محیط کار با افزایش این خطر مرتبط دانسته شدهاند.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هلثدی نیوز، محققان در بررسی گستردهای تلاش کردند رابطه میان فعالیت بدنی و خطر ابتلا به زوال عقل را بررسی کنند و به این نتیجه رسیدند که نمیتوان تأثیر تمام انواع تحرک را یکسان در نظر گرفت.
«ناتان فتر»، محقق ارشد و دانشجوی فوق دکترا در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، در یک بیانیه خبری گفت: «این یافتهها، فرض دیرینه مبنی بر اینکه هر حرکتی برای سلامت مغز مهم است را به چالش میکشد.»
ورزش در اوقات فراغت و کاهش خطر زوال عقل
برای انجام این بررسی، محققان دادههای ۷۴ مطالعه پیشین را که بیش از ۴.۲ میلیون نفر ۴۵ تا ۹۳ ساله در ۳۰ کشور را شامل میشد، تجزیهوتحلیل کردند. شرکتکنندگان بهطور متوسط حدود ۱۰ سال تحت پیگیری قرار گرفتند تا مشخص شود چه تعداد از آنها به زوال عقل مبتلا میشوند.
نتایج نشان داد افرادی که سطح بالاتری از فعالیت بدنی را در اوقات فراغت داشتند، در مقایسه با افرادی که کمترین میزان فعالیت را انجام میدادند، ۲۴ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به زوال عقل قرار داشتند.
فعالیتهایی مانند پیادهروی، دوچرخهسواری، دویدن، شنا و سایر ورزشهای تفریحی از جمله فعالیتهایی بودند که با کاهش خطر زوال عقل ارتباط داشتند.
چرا فعالیت بدنی در محل کار متفاوت است؟
در مقابل، محققان دریافتند فعالیت بدنی مرتبط با کار با ۲۰ درصد افزایش خطر ابتلا به زوال عقل همراه بوده است. این یافته در نگاه نخست ممکن است با مزایای شناختهشده ورزش برای سلامت مغز متناقض به نظر برسد، اما پژوهشگران تأکید دارند که ماهیت فعالیت و محیطی که در آن انجام میشود، میتواند تفاوت مهمی ایجاد کند.
مشاغل فیزیکی سنگین معمولاً شامل فعالیتهای تکراری، ایستادن طولانیمدت، بلند کردن اجسام سنگین و فرصت محدود برای استراحت و بازیابی بدن هستند. بااینحال، محققان معتقدند بعید است که خودِ جابهجایی و فعالیت بدنی در محیط کار بهتنهایی عامل افزایش خطر مشاهدهشده باشد.
به گفته پژوهشگران، این ارتباط ممکن است بیشتر تحت تأثیر شرایط اجتماعی و محیطی مرتبط با مشاغل طاقتفرسا قرار داشته باشد. کارگران مشاغل سنگین ممکن است بیشتر در معرض استرس، محیطهای کاری نامناسب، خطرات شغلی و آلودگیهای مختلف قرار بگیرند؛ عواملی که پیشتر نیز با خطر زوال عقل مرتبط دانسته شدهاند.
اهمیت فرصت ورزش در اوقات فراغت
محققان همچنین احتمال میدهند افرادی که مشاغل فیزیکی سنگین دارند، به دلیل ساعات کاری طولانی یا خستگی ناشی از کار، فرصت کمتری برای ورزش در اوقات فراغت داشته باشند. در نتیجه، ممکن است بخش مهمی از مزایای فعالیت بدنی هدفمند و تفریحی را از دست بدهند.
فتر گفت: «به عبارت دیگر، وقتی صحبت از محافظت از مغز میشود، زمینه فعالیت بدنی ممکن است به اندازه خود حرکت مهم باشد.»
او در ادامه افزود: «بهبود دسترسی به پارکهای امن، مسیرهای پیادهروی و امکانات تفریحی، اطمینان از داشتن اوقات فراغت کافی برای ورزش توسط افراد و کاهش مواجهه با مواد مضر در محل کار، در نهایت ممکن است به اندازه ترویج خود فعالیت بدنی مهم باشد.»
این یافتهها نشان میدهد که برای حمایت از سلامت مغز، صرفاً افزایش میزان تحرک کافی نیست و عواملی مانند کیفیت فعالیت، شرایط محیطی، استراحت و امکان انجام ورزش تفریحی نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
برای مطالعه تازهترین اخبار و مطالب علمی و سلامت به آماج مراجعه کنید.
