به گزارش آماج، تصویری ماهوارهای از دریای چین شرقی، همنشینی کمسابقه دو پدیده طبیعی را در یک قاب به نمایش گذاشته است؛ ردیفی منظم از گردابههای ابر در نزدیکی جزیره ججو کره جنوبی و تودهای عظیم از رسوبات که از رود یانگتسه وارد آبهای ساحلی چین شده است.
این تصویر توسط ماهواره ترا ناسا در ۱۹ فوریه ۲۰۲۶ ثبت شده و بخشهایی از چین، کره جنوبی و ژاپن را در بر میگیرد. در این منظره، دو پدیده جوی و اقیانوسی در فاصلهای نسبتاً نزدیک از یکدیگر دیده میشوند.
خیابان ابرها چگونه شکل گرفته است؟
به نقل از آماج، ردیف منظم ابرهای چرخان در این تصویر به «خیابان گردابهای کارمان» یا «گردابههای فون کارمان» معروف است. این پدیده زمانی شکل میگیرد که جریان باد هنگام عبور از کنار یک مانع طبیعی مرتفع، مانند یک کوه، به گردابههای منظم تبدیل شود.
در این منطقه، باد هنگام عبور از اطراف هالاسان، آتشفشانی سپری در مرکز جزیره ججو، چنین الگویی ایجاد کرده است. هالاسان حدود هزار و ۹۵۰ متر ارتفاع دارد و زمانی که سرعت باد به حدود ۱۸ تا ۵۵ کیلومتر بر ساعت میرسد، جریان هوا در پشت کوه به شکل گردابههایی چرخان و متناوب درمیآید.
این گردابهها ابرهای اطراف را نیز تحت تأثیر قرار میدهند و از فضا الگویی شبیه ردیفی از ابرهای مارپیچی ایجاد میکنند. سه گردابه بزرگتر ثبتشده در این تصویر در مجموع حدود ۳۷۰ کیلومتر امتداد دارند.
توده عظیم رسوبات در دریای چین شرقی
در بخش دیگری از تصویر، تودهای گسترده از رسوبات قهوهایرنگ در امتداد سواحل شرقی چین دیده میشود. بخش قابلتوجهی از این مواد را رود یانگتسه وارد دریای چین شرقی میکند؛ رودخانهای که از طولانیترین رودهای جهان به شمار میرود.
یانگتسه در بیشتر ماههای سال حجم زیادی از رسوبات را به آبهای ساحلی منتقل میکند و ماهوارهها بارها این تودههای رسوبی را از فضا ثبت کردهاند.
در تصویر جدید، بخشهایی از این رسوبات به رنگهای زرد و سبز دیده میشوند. این توده رسوبی تا حدود ۴۳۰ کیلومتر از ساحل چین امتداد یافته و به شکل کمسابقهای در نزدیکی خیابان گردابهای ابرها قرار گرفته است.
بر اساس بررسی رصدخانه زمین ناسا، بارندگی شدیدتر میتواند باعث افزایش آشفتگی آب رود یانگتسه شده باشد. در کنار آن، جریانهای فصلی قویتر و اختلاط عمودی آب در فصل زمستان نیز احتمالاً به شکلگیری این توده رسوبی کشیده کمک کردهاند.
همنشینی دو پدیده طبیعی در یک قاب
گردابههای فون کارمان پدیدهای شناختهشده در تصاویر ماهوارهای هستند و معمولاً در اطراف جزایری با قلههای مرتفع مشاهده میشوند. جزیره گوادالوپ در مکزیک و جزایر قناری اسپانیا نیز نمونههایی از شکلگیری این الگو را نشان دادهاند.
تودههای بزرگ رسوبی نیز پدیدهای طبیعی و نسبتاً رایج در مناطق ساحلی هستند؛ اما قرار گرفتن یک خیابان طولانی از گردابههای ابری در کنار تودهای عظیم از رسوبات اقیانوسی، منظرهای کمسابقه و چشمگیر ایجاد کرده است.
جزیره ججو؛ سرزمین آتشفشانها
جزیره ججو نیز پیشینهای آتشفشانی دارد و حدود ۲ میلیون سال پیش در نتیجه فعالیتهای آتشفشانی زیر آب شکل گرفته است. هالاسان، بلندترین قله کره جنوبی، در مرکز این جزیره قرار دارد.
اگرچه هالاسان از نظر زمینشناسی یک آتشفشان فعال محسوب میشود، آخرین فوران ثبتشده آن به سال ۱۰۰۷ میلادی بازمیگردد. این کوه همچنین به دلیل وجود شبکه گستردهای از تونلهای گدازه زیرزمینی شهرت دارد که از جاذبههای زمینشناسی مهم جزیره ججو محسوب میشوند.
تصویر ماهوارهای ناسا نمونهای تماشایی از تعامل پدیدههای طبیعی در مقیاس بزرگ است؛ یک پدیده در جو و دیگری در اقیانوس که در کنار هم، منظرهای منحصربهفرد و تقریباً هنری از زمین ایجاد کردهاند.
برای تماشای تصاویر شگفتانگیز زمین و تازهترین اخبار علمی و فضایی، به آماج مراجعه کنید.
