به نقل از آماج، پژوهشی جدید نشان میدهد تحریک الکتریکی یک عصب در ناحیه صورت ممکن است به بهبود ارتباط میان سلولهای عصبی و تقویت عملکرد حافظه کمک کند. این روش با استفاده از الکترودهایی روی پوست انجام میشود و در یک مطالعه کوچک، عملکرد شرکتکنندگان را در یک آزمون حافظه بهبود داده است.
تحریک صورت چگونه بر مغز اثر میگذارد؟
در این روش، پالسهای کوتاه الکتریکی از طریق الکترودهای قرارگرفته روی پوست به یکی از اعصاب صورت منتقل میشوند. پژوهشگران معتقدند این تحریک میتواند فعالیت بخشهایی از مغز، از جمله هیپوکامپ را تحت تأثیر قرار دهد؛ ناحیهای که نقش مهمی در یادگیری و شکلگیری و بازیابی خاطرات دارد.
نتایج اولیه نشان داده است که این تحریک میتواند ارتباط یا سیگنالدهی میان سلولهای عصبی در هیپوکامپ را تقویت کند. به گفته پژوهشگران، این تغییرات عصبی ممکن است با عملکرد بهتر در برخی وظایف مرتبط با حافظه همراه باشد.
بهبود عملکرد در آزمون حافظه
در این مطالعه کوچک، شرکتکنندگان پس از دریافت تحریک الکتریکی، در یک آزمون حافظه عملکرد بهتری نشان دادند. یکی از وظایف آزمایشی از افراد میخواست به خاطر بسپارند افراد ناشناسی که در مطالعه حضور داشتند چه شغلی دارند.
اگرچه چنین نتیجهای میتواند نشاندهنده ظرفیت این روش برای تقویت برخی انواع حافظه باشد، اما اندازه کوچک مطالعه باعث میشود هنوز نتوان از اثربخشی قطعی آن برای عموم مردم سخن گفت. برای تأیید این یافتهها، مطالعات بزرگتر و مستقل باید نتایج را تکرار کنند.
آیا این روش میتواند به یک ابزار پوشیدنی تبدیل شود؟
یکی از جذابیتهای این فناوری، غیرتهاجمی بودن آن است؛ زیرا برخلاف برخی روشهای تحریک مغزی، نیازی به جراحی یا کاشت وسیله در مغز ندارد. تحریک از طریق الکترودهای قرارگرفته روی پوست انجام میشود و همین موضوع میتواند در آینده امکان طراحی ابزارهای پوشیدنی را فراهم کند.
سیار بهادر، پژوهشگر مؤسسه فاینشتاین در نیویورک که در این مطالعه مشارکت نداشته است، میگوید اگر مزایای این روش در پژوهشهای آینده تأیید شود، میتوان آن را در قالب یک وسیله پوشیدنی توسعه داد و دسترسی افراد بیشتری به این فناوری را ممکن کرد.
هنوز تا درمان اختلالات حافظه فاصله داریم
با وجود نتایج امیدوارکننده، این پژوهش را نباید به معنای اثبات یک روش درمانی برای مشکلات حافظه دانست. مشخص نیست این اثر تا چه اندازه پایدار است، در چه افرادی بیشترین فایده را دارد و آیا میتواند در شرایط واقعی زندگی نیز به بهبود قابل توجه حافظه منجر شود یا خیر.
همچنین برای بررسی کاربردهای احتمالی این روش در افراد مبتلا به اختلالات حافظه یا بیماریهای عصبی، به مطالعات بالینی گستردهتری نیاز است. بنابراین، فعلاً میتوان تحریک الکتریکی عصب صورت را یک رویکرد پژوهشی امیدوارکننده دانست، نه روشی اثباتشده برای تقویت حافظه.
اگر پژوهشهای آینده بتوانند این نتایج را تأیید کنند، تحریک غیرتهاجمی اعصاب میتواند به یکی از مسیرهای جالب برای مطالعه و تقویت عملکرد شبکههای مغزی مرتبط با حافظه تبدیل شود. برای مطالعه تازهترین مطالب علمی و فناوری، با آماج همراه باشید.
