به نقل از آماج، یک پژوهش تازه نشان میدهد میزان صحبت کردن افراد در سالهای اخیر کاهش یافته است؛ اما پژوهشگران تأکید میکنند این یافته به معنای ساکتتر شدن قطعی افراد در طول زندگی نیست، بلکه نشاندهنده تفاوت میان نمونههای بررسیشده در سالهای مختلف است.
بر اساس تحلیل جدیدی که زندگی روزمره ۲ هزار و ۱۹۷ نفر را بررسی کرده است، افراد حاضر در نمونههای جدیدتر بهطور میانگین روزانه حدود ۳۳۸ کلمه کمتر از نمونههای سالهای قبل صحبت کردهاند. این کاهش در میان افراد زیر ۲۵ سال شدیدتر بوده و به حدود ۴۵۱ کلمه کمتر در روز برای هر سال بعدی رسیده است.
با این حال، محققان تأکید دارند که این مطالعه افراد را از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۹ بهصورت مداوم دنبال نکرده است؛ بنابراین نمیتوان نتیجه گرفت هر فرد مشخص در طول ۱۴ سال به همین میزان کمتر صحبت کرده است.
ضبطهای صوتی، تصویری از گفتوگوهای روزمره ارائه کردند
دادههای این پژوهش از روشی به نام «ضبطکننده فعالشونده الکترونیکی» یا EAR به دست آمده است. در این روش، شرکتکنندگان دستگاه کوچکی را همراه خود داشتند که در زمانهای نامشخص بخشهایی کوتاه از صداهای محیط زندگی روزمره آنها را ضبط میکرد.
در مجموع، ۲ هزار و ۱۹۷ شرکتکننده بیش از ۶۳۱ هزار فایل صوتی محیطی تولید کردند. پژوهشگران پس از استخراج صحبتهای افراد، تعداد کلمات گفتهشده را محاسبه کردند و بر اساس میزان ثبتشده، میانگین تعداد کلمات روزانه را تخمین زدند.
میانگین تخمینزدهشده برای هر فرد حدود ۱۲ هزار و ۷۹۲ کلمه در روز بود، اما تفاوت میان افراد بسیار زیاد بود؛ بهطوری که برخی کمتر از ۱۰۰ کلمه و برخی بیش از ۱۲۰ هزار کلمه در روز صحبت میکردند.
کاهش صحبت کردن؛ نتیجه تغییر سبک زندگی یا فناوری؟
پژوهشگران معتقدند این دادهها تنها وجود یک ارتباط میان سال جمعآوری دادهها و کاهش میزان صحبت کردن را نشان میدهد و دلیل اصلی این تغییر هنوز مشخص نیست.
یکی از فرضیههای مطرحشده، افزایش استفاده از فناوریهای ارتباطی مانند پیامرسانها، شبکههای اجتماعی و ارتباطات نوشتاری است. با این حال، مطالعه حاضر نتوانسته ثابت کند که ارتباطات دیجیتال جایگزین گفتوگوهای صوتی شدهاند.
همچنین کاهش میزان صحبت کردن فقط در میان جوانان مشاهده نشده و در گروههای سنی بالاتر نیز روند مشابهی دیده شده است؛ بنابراین سن بهتنهایی نمیتواند توضیح کاملی برای این تغییر باشد.
کاهش تعداد کلمات لزوماً به معنای کاهش ارتباط انسانی نیست
این پژوهش تنها تعداد کلمات گفتهشده را اندازهگیری کرده و درباره کیفیت ارتباطات، صمیمیت گفتوگوها یا میزان رضایت افراد از روابط اجتماعی اطلاعاتی ارائه نمیدهد.
برای مثال، دستگاههای ضبط نمیتوانند تشخیص دهند یک گفتوگو میان دوستان نزدیک، اعضای خانواده، همکاران یا افراد غریبه انجام شده است. همچنین مشخص نیست کاهش تعداد کلمات به معنای کاهش ارتباط عاطفی است یا تنها تغییر شکل ارتباطات انسانی.
نیاز به پژوهشهای گستردهتر برای یافتن علت واقعی
کارشناسان معتقدند برای بررسی دقیقتر این روند، مطالعات آینده باید گروههای بزرگتر و نمایندهتری از جامعه را در دورههای زمانی مختلف بررسی کنند و علاوه بر گفتوگوی شفاهی، ارتباطات نوشتاری و دیجیتال افراد را نیز در نظر بگیرند.
در حال حاضر، یافتهها نشان میدهد افرادی که در سالهای جدیدتر مورد مطالعه قرار گرفتهاند، بهطور میانگین کلمات کمتری در روز بیان کردهاند؛ اما علت این تغییر و پیامدهای اجتماعی آن همچنان موضوعی باز برای تحقیق است.
برای دنبال کردن تازهترین اخبار علمی، فناوری و تحلیلهای روز، به آماج مراجعه کنید.
