میکروپلاستیک ها و کشف نگران کننده دانشمندان

به گزارش آماج مطالعه اخیر بر روی غذاهای غنی از پروتئین، از جمله گوشت گاو و توفو انجام شده که میکروپلاستیک را در تقریبا 90 درصد نمونه ها نشان داد.

محققان Ocean Conservancy و دانشگاه تورنتو بیش از دوازده نوع مختلف پروتئین از جمله غذاهای دریایی، گوشت خوک، مرغ، گوشت گاو و توفو را تجزیه و تحلیل کردند. آنها تقریباً در 90 درصد نمونه‌هایی که آزمایش کردند، میکروپلاستیک‌ها را یافتند و تخمین زدند که.یک بزرگسال آمریکایی به طور متوسط ممکن است حداقل 11000 قطعه میکروپلاستیک در سال مصرف کند

در هر وعده، میگوهای پخته شده دارای بیشترین میکروپلاستیک بودند و پس از آن ناگت های گیاهی و ناگت های مرغ قرار داشتند. سینه مرغ، تکه های گوشت خوک و توفو کمترین میزان را داشتند.

از آنجایی که محصولات بسیار فرآوری شده مانند میگو سوخاری و ناگت مرغ حاوی ذرات میکروپلاستیک بیشتری در هر گرم هستند، محققان دربافتند که فرآوری مواد غذایی می تواند منبع آلودگی باشد.

چرا این مطالعه مهم است؟

این مطالعه شواهد فزاینده ای در مورد شیوع میکروپلاستیک ها در محیط طبیعی و در بدن ما اضافه می کند.تحقیقات قبلاً میکروپلاستیک‌ها را در آب، میوه‌ها و سبزیجات، نمک، شکر، برنج، شیر و آبجو ثبت کرده‌اند.

در واقع، این مطالعه نشان داد که یک فرد بالغ به طور متوسط سالانه حدود 2000 میکروپلاستیک را تنها از طریق نمک جذب می کند. قرار گرفتن انسان در معرض میکروپلاستیک ها نیز از طریق استنشاق هم حاصل می شود.

سازمان بهداشت جهانی اخیراً گزارشی را منتشر کرده است که در آن مجموعه تحقیقات در مورد تأثیرات میکروپلاستیک ها بر سلامتی خلاصه شده است. با این حال، می گوید هنوز برای نتیجه گیری واقعی خیلی زود است.

“در حالی که ما هنوز واقعاً هیچ ایده ای نداریم که این عواقب سلامتی انسان چیست، اگر اصلاً وجود داشته باشد، باید این موضوع را جدی بگیریم زیرا این مشکلی است که به خودی خود از بین نمی رود.”
جورج لئونارد، یکی از نویسندگان این مطالعه و دانشمند ارشد در Ocean Conservancy، به واشنگتن پست گفت که هر چه پلاستیک بیشتری استفاده کنیم و دور بریزیم بدتر شود.

در مورد میکروپلاستیک ها چه می شود؟

لئونارد به واشنگتن پست گفت: «اگر در حال غذا خوردن هستید، راهی برای پنهان شدن از پلاستیک وجود ندارد. “اگر میل شما این است که “من می خواهم چیزی را انتخاب کنم که هیچ پلاستیکی در آن نباشد”، واقعاً نمی توانید.

به گفته واشنگتن پست، کارشناسان می گویند اگر انسان ها به استفاده از پلاستیک های طراحی شده ادامه دهند، میکروپلاستیک ها در محیط باقی خواهند ماند.

پل آناستاس، مدیر مرکز شیمی سبز و مهندسی سبز در دانشگاه ییل، به این نشریه گفت: «ما این مواد را طوری طراحی کرده‌ایم که برای قرن‌ها، اگر نگوییم هزاره‌ها، پایدار باشند، بنابراین باید به عنوان یک نقص طراحی در نظر گرفته شود. ما می دانیم که چگونه پلیمرهایی را طراحی کنیم که به طور بی ضرر به محیط زیست تجزیه می شوند، نه به ذرات کوچکتر و کوچکتر.

در همین حال، جایگزین های دوستدار محیط زیست برای پلاستیک در حال افزایش است. این شامل مواد ساخته شده از جلبک دریایی بازیافت شده و جلبک است. دانشمندان همچنین کشف کرده‌اند که چگونه می‌توان پلاستیک‌ها را قبل از تبدیل شدن به یک مشکل با استفاده از کرم‌ها و قارچ‌های مومی گرسنه تجزیه کرد.

آنچه شما باید در مورد میکروپلاستیک در بطری آب بدانید.

microplastic

پلاستیک به روشی که محصولات کاغذی تجزیه می شود، تجزیه نمی شود. در طول مدت فعالیت خود در محل دفن زباله، پلاستیک به جای تجزیه شدن، به قطعات کوچکتر و کوچکتر به نام میکروپلاستیک تجزیه می شود.
بدتر از آن، پلاستیک همیشه به محل های دفن زباله نمی رسد، اغلب در اقیانوس یا دیگر اکوسیستم های زمینی ختم می شود.
تخمین زده می‌شود که هر سال 30 میلیون تن پلاستیک در سرتاسر جهان ریخته می‌شود و بر اساس مطالعه جدید محققان دانشکده بهداشت عمومی میلمن دانشگاه کلمبیا، احتمالاً بخشی از آن به داخل بدن ما می‌رود.

این مطالعه نشان داد که آب بطری حاوی 10 تا 100 برابر بیشتر از آنچه قبلاً تصور می شد، میکروپلاستیک دارد. این مقاله که روز دوشنبه در “مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم” منتشر شد، سه برند نامشخص آب بطری شده را با استفاده از میکروسکوپ Stimulated Raman Scattering (SRS) که از یک جفت لیزر برای تجزیه و تحلیل محتویات نمونه استفاده می‌کند، بررسی کرد و یافته‌ها نگران‌کننده بودند.

Removing microplastic

تنها یک لیتر آب بطری شده به طور متوسط حاوی 240000 قطعه پلاستیکی قابل تشخیص در هر لیتر بود که 10 درصد آن میکروپلاستیک (5 میلی متر تا 1 میکرومتر) و 90 درصد آن نانوپلاستیک کوچکتر (قطعات کوچکتر از یک میکرومتر) بود. تخمین قبلی بر اساس یک مطالعه در سال 2018 به عددی نزدیکتر به 325 قطعه میکروپلاستیک در لیتر رسید، اما معلوم شد که این رقم به معنای واقعی کلمه صدها هزار مورد کاهش داشته است.

میکروپلاستیک دقیقا چیست؟

طبق مطالعه دانشگاه کلمبیا میکروپلاستیک ها می توانند وارد خون، مغز و سلول های شما شوند و قبلاً در خون، مدفوع، ریه ها و جفت انسان یافت شده اند. آنها در خاک، آب آشامیدنی، غذا و یخ های قطبی یافت شده اند. نانوپلاستیک‌ها ممکن است 1000م عرض متوسط یک موی انسان باشند.نانوپلاستیک‌ها به دلیل اندازه کوچک‌شان، توسط برخی پزشکان و محققان زیست‌پزشکی به‌ عنوان بخشی از آرایش سلولی افراد به اشتباه شناسایی می شوند. آنها می توانند «از روده‌ها و ریه‌ها مستقیماً وارد جریان خون شوند و از آنجا به اندام‌هایی از جمله قلب و مغز بروند».

پس می توانند به شما صدمه بزنند؟

پاسخ کوتاه، در حال حاضر، این است که دانشمندان واقعاً مطمئن نیستند. فراتر از حضور آنها در بافت انسان، سایر اثرات تا حد زیادی ناشناخته باقی مانده اند و دانشمندان در حال بررسی سمیت بالقوه میکروپلاستیک ها هستند، اما این موضوع نسبتاً جدیدی برای تحقیق است. با این حال، چشم انداز وجود تکه های ریز پلاستیک در درون شما، دست کم جذاب نیست، و فرضیه های موجود در مورد اثرات بالقوه آن، اطمینان بخش نیستند.

آیا مصرف کنندگان باید نگران باشند؟

محققان فعالانه در تلاش هستند تا درک کامل تری از چگونگی تأثیر این قطعات ماده خارجی بر سلامت انسان، حیوانات و اکوسیستم ایجاد کنند. کارشناسان تا کنون مشخص کرده اند که نانوپلاستیک ها می توانند به سلول های فردی در اندام های اصلی حمله کنند و به طور بالقوه فرآیندهای حیاتی بدن را مختل کنند و مواد شیمیایی خارجی را وارد بدن کنند.
بر اساس مقاله ای در Frontiers in Endocrinology، اینها شامل بازدارنده های شعله، بیسفنول ها، فتالات ها و فلزات سنگین هستند اما محدود به آن نمی شوند. به طرز نگران‌کننده‌ای، هنوز ناشناخته است که میکروپلاستیک‌ها پس از ورود از بدن خارج می‌شوند یا خیر.

انجمن بین‌المللی آب بطری‌شده بیانیه‌ای رسمی در 8 ژانویه در پاسخ به یافته‌های این مطالعه دانشگاهی منتشر کرد و تاکید کرد که «تحقیقات بیشتری برای توسعه روش‌های استاندارد برای اندازه‌گیری و کمیت نانوپلاستیک‌ها در محیط زیست ما باید انجام شود» و تا زمان نتیجه‌گیری داده ها یافت می شود، “گزارش های رسانه ای در مورد این ذرات در آب آشامیدنی چیزی جز ترساندن بی مورد مصرف کنندگان نیست.”

اگرچه این ممکن است مانند یک انحراف به نظر برسد، اما اینکه بگوییم هنوز نمی‌دانیم نانوپلاستیک‌ها برای سلامت انسان مضر هستند یا خیر، نادرست نیست. به عنوان سم شناس راتگرز و یکی از نویسندگان این مطالعه، فیبی استاپلتون به آسوشیتدپرس گفت: “ما نمی دانیم که خطرناک است یا چقدر خطرناک است. ما می دانیم که آنها وارد بافت ها (پستانداران، از جمله افراد) می شوند. و تحقیقات کنونی به دنبال این است که آنها در سلول ها چه می کنند.”

water bottles

چگونه در هنگام ظهور پاسخ ها ایمن بمانیم

آیا موضوع میکروپلاستیک در چند سال گذشته به طرز چشمگیری بدتر شده است؟ یا آیا فناوری های تشخیص به تازگی بهبود یافته اند؟ حقیقت احتمالاً ترکیبی از هر دو است. تا زمانی که شواهد کمی در این زمینه به سرعت در حال رشد تولید نشود، محققان امیدوارند که درک بهتری از میزان مصرف پلاستیک توسط مردم و پیامدهای این مصرف ایجاد کنند.
در این بین، اقداماتی وجود دارد که مصرف کنندگان می توانند برای حفظ امنیت خود انجام دهند.
برای کاهش مصرف روزانه میکروپلاستیک ها، قرار گرفتن در معرض محصولات پلاستیکی را تا حد امکان کاهش دهید.
اقلام قابل استفاده مجدد را انتخاب کنید، از پلاستیک های یکبار مصرف بخصوص در کاربردهای پخت و پز اجتناب کنید.
زیرا پلاستیک های گرم کننده می توانند BPA و فتالات ها را وارد غذای شما کنند. در حال حاضر، دانشمندان به طور کلی موافق هستند که میکروپلاستیک های کمتری در آب لوله کشی نسبت به آب بطری وجود دارد. مصرف کنندگان محتاط باید بطری های آب قابل استفاده مجدد خود را در خانه پر کنند– بطری های ایده آل غیر پلاستیکی مانند شیشه، فولاد ضد زنگ یا آلومینیوم.

 

لینک خبر:







دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × پنج =

آخرین اخبار