به گزارش آماج، نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد ورزشکاران حرفهای سابق در مقایسه با افراد عادی، بیشتر با مشکلات سلامت روان از جمله افسردگی و اضطراب مواجه هستند. با این حال، محققان تأکید میکنند که شواهدی مبنی بر وجود ارتباط مستقیم میان فعالیت حرفهای ورزشی و ابتلا به بیماری آلزایمر به دست نیامده است.
بر اساس یافتههای این مطالعه، ۳۱ درصد از ورزشکاران سابق معیارهای افسردگی بالینی را داشتند، در حالی که این رقم در گروه کنترل تنها ۹ درصد بود. همچنین ۴۲ درصد از ورزشکاران سابق علائم اضطراب بالینی را گزارش کردند؛ این میزان در گروه کنترل ۲۵ درصد ثبت شده است.
تغییرات مغزی در ورزشکاران سابق
تصویربرداری از مغز شرکتکنندگان نشان داد که ورزشکاران سابق، بهطور میانگین، حجم کمتری از بافت مغزی را در نواحی مرتبط با حافظه و تنظیم احساسات نسبت به گروه کنترل دارند.
با وجود این، تنها حدود ۲ درصد از ورزشکاران مورد بررسی نشانههای شدید تحلیل مغزی را نشان دادند؛ وضعیتی که میتواند بیانگر تخریب پیشرونده سلولهای عصبی باشد.
پژوهشگران اعلام کردهاند این مطالعه هنوز فرآیند داوری علمی را طی نکرده و انتظار میرود نسخه کامل آن با تعداد بیشتری از شرکتکنندگان و تحلیلهای تکمیلی تا پایان سال جاری برای انتشار در یک نشریه علمی ارسال شود.
هیچ ارتباط مستقیمی با آلزایمر مشاهده نشد
محققان تأکید میکنند که نتایج این تحقیق، وجود ارتباط مستقیم میان آسیبهای ناشی از ورزش حرفهای و بیماری آلزایمر را اثبات نمیکند. آلزایمر شایعترین علت زوال عقل به شمار میرود و بهتدریج حافظه و تواناییهای شناختی افراد را تحت تأثیر قرار میدهد.
بخش زیادی از مطالعات پیشین درباره آسیبهای مغزی ناشی از ورزش، بر بررسی نمونههای پس از مرگ و سوابق پزشکی گذشته متمرکز بوده و بیماری انسفالوپاتی مزمن ناشی از ضربات مکرر به سر (CTE) را بررسی کردهاند؛ بیماریای که در حال حاضر تنها پس از مرگ قابل تشخیص است.
لزوم انجام تحقیقات گستردهتر
این پژوهش که توسط محققان کالج امپریال لندن انجام شده، وضعیت ورزشکاران را در میانسالی بررسی میکند تا تغییرات عصبی سالها پیش از بروز احتمالی زوال عقل شناسایی شود.
نتایج این تحقیق با یافتههای مطالعهای که این گروه پژوهشی در سال ۲۰۲۵ روی ۲۰۰ بازیکن بازنشسته راگبی منتشر کرده بود، همخوانی دارد. آن مطالعه نیز کاهش حجم ماده خاکستری مغز و افزایش اضطراب را نشان داده بود، اما عملکرد شناختی شرکتکنندگان همچنان در محدوده طبیعی قرار داشت.
پژوهشگران هشدار میدهند که یافتههای فعلی برای پیشبینی خطر ابتلای هر فرد به زوال عقل کافی نیست و برای دستیابی به نتایج قطعی، انجام مطالعات گستردهتر و طولانیمدت ضروری است.
برای اطلاع از تازهترین اخبار حوزه سلامت و پژوهشهای پزشکی، آماج را دنبال کنید.
