به نقل از آماج، ساختن یک تیم قدرتمند فقط به انتخاب نیروهای توانمند یا تعیین اهداف سازمانی محدود نمیشود؛ بلکه به کیفیت روابط میان اعضای تیم و شیوه تعامل مدیران با کارکنان نیز بستگی دارد. رهبرانی که به نظرات مخالف گوش میدهند، به افراد برای تصمیمگیری اعتماد میکنند و اهمیت فعالیتهایشان را به آنها نشان میدهند، زمینه مناسبتری برای شکلگیری اعتماد و همکاری فراهم میکنند.
مارسل شوآنتس، نویسنده، سخنران، مربی اجرایی و نویسنده همکار نشریه Inc، در مقالهای که ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ منتشر شده، پنج پرسش را مطرح میکند که مدیران میتوانند با پاسخ دادن به آنها، کیفیت روابط خود با اعضای تیم را ارزیابی کنند. این پرسشها نشان میدهند آیا کارکنان برای به چالش کشیدن تصمیمهای مدیر احساس امنیت دارند، آیا برای انجام مستقل مسئولیتهایشان مورد اعتماد هستند و آیا میدانند کارشان چه اهمیتی دارد.
هوش رابطهای چیست و چرا برای رهبری اهمیت دارد؟
بیشتر افراد دوست دارند در کنار کسانی کار کنند که به آنها اعتماد دارند. آنها میخواهند یاد بگیرند، در فعالیتی ارزشمند مشارکت کنند و احساس کنند بخشی از یک گروه هستند. رهبران با شیوه صحبت کردن و رفتار روزمره خود میتوانند چنین فضایی را در محیط کار ایجاد کنند.
هوش رابطهای به توانایی تشخیص اتفاقاتی گفته میشود که میان افراد رخ میدهد و پاسخ دادن به آنها به شکلی که اعتماد را تقویت کند. این مهارت را میتوان در نحوه مدیریت تعارضها، رشد دادن کارکنان و کمک به همکاران برای درک تأثیر فعالیتهایشان مشاهده کرد.
برای ارزیابی صادقانه سبک رهبری، نویسنده پیشنهاد میکند مدیران پنج پرسش زیر را از خود بپرسند. بهتر است برای هر پرسش، نمونهای مشخص از رفتار خود در ماه گذشته به یاد بیاورند. اگر نمیتوانند مثالی پیدا کنند، همان موضوع میتواند نقطه شروعی برای اصلاح شیوه مدیریت باشد.
۱. وقتی کسی تصمیم من را به چالش میکشد، آیا شرایط را برای مخالفت دوباره او آسانتر میکنم؟
آزمون واقعی پذیرش مخالفت زمانی اتفاق میافتد که یکی از کارکنان دعوت مدیر به بیان نظر مخالف را جدی بگیرد. اگر مدیر صحبت او را قطع کند، پیش از شنیدن دیدگاهش از تصمیم خود دفاع کند یا بدون توجه به نگرانی مطرحشده از موضوع عبور کند، کارمند همین واکنش را به خاطر خواهد سپرد. در نتیجه، ممکن است دفعه بعد که مشکلی میبیند، تمایلی به مطرح کردن آن نداشته باشد.
برای مثال، فرض کنید مدیری برنامه جدید پوشش شیفتهای آخر هفته را اعلام میکند و یکی از کارکنان هشدار میدهد که این برنامه ممکن است باعث کمبود نیرو در شلوغترین شیفت روز شنبه شود. مدیر نباید صرفاً به توضیح دلایل تصمیم خود بسنده کند. بهتر است بپرسد: «فکر میکنید کجا با کمبود نیرو مواجه میشویم؟»
پس از شنیدن توضیحات نیز لازم است مدیر مطمئن شود منظور کارمند را درست فهمیده است. برای نمونه، میتواند بگوید: «منظورتان این است که برنامه از نظر مجموع ساعتهای کاری کافی است، اما در زمان اوج تقاضا با کمبود نیرو مواجه میشویم. درست متوجه شدم؟»
پس از بررسی موضوع، مدیر باید به کارمند اطلاع دهد که با نظر او چه کرده است. برای مثال، اگر بررسی آمار نشان دهد نگرانی کارمند درست بوده، مدیر میتواند توضیح دهد که یک شیفت را جابهجا کرده تا کمبود نیرو در ساعات شلوغی برطرف شود.
چنین پیگیریای به کارکنان نشان میدهد که مطرح کردن نگرانیها بیفایده نیست و نظر آنها واقعاً مورد توجه قرار میگیرد. همین تجربه میتواند انگیزه لازم برای بیان مشکلات بعدی را ایجاد کند.
چرا این پرسشها برای مدیران مهم هستند؟
مجموعه پرسشهای مطرحشده در این مقاله بر سه موضوع اساسی در روابط کاری تأکید دارد: احساس امنیت برای بیان مخالفت، اعتماد به کارکنان برای تصمیمگیری مستقل و آگاهی از اهمیت و تأثیر فعالیتهای شغلی. مدیرانی که این جنبهها را جدی میگیرند، بهتر میتوانند فضای همکاری و اعتماد را در تیم تقویت کنند.
در بخش ارائهشده از مقاله، نخستین پرسش با جزئیات و مثال عملی توضیح داده شده است. چهار پرسش دیگر در متن در دسترس قرار نگرفتهاند؛ بنابراین برای جلوگیری از افزودن مطالب تأییدنشده، محتوای آنها در این گزارش بازسازی نشده است.
برای مطالعه تازهترین اخبار و مطالب بیشتر به آماج مراجعه کنید.




