جستجو
این کادر جستجو را ببندید.

تپه‌ای افسانه‌ای در نقده

مناطق باستانی رمز و رازی شگرف در خود دارند از این رو با ما همراه باشید و درباره تپه‌ای افسانه‌ای در نقده بدانید.

به گزارش آماج، تپه باستانی حسنلو در آذربایجان‌ غربی، در جنوب‌ غربی دریاچه‌ ارومیه، در منطقه‌ سرسبز شهرستان نقده و در هفت کیلومتری شمال شرقی این شهرستان واقع است و به‌ علت مجاورت با دهستان حسنلو به این نام معروف شده است. قدمت این محوطه باستانی به بیش از شش هزار سال قبل از میلاد برمیگردد. معروفترین اثر باستانی یافت شده در این محل جام طلای حسنلو است که به عصر آهن تعلق داشته و در موزه ایران باستان نگهداری می‌ شود. این جام در تاریخ باستان‌ شناسی ایران و جهان یکی از مهم‌ترین اکتشافات علمی بوده و از نادرترین آثار تاریخی دینی و هنری دنیای باستان شناسی بشمار می‌ رود.

آشنایی با تپه افسانه‌ای حسنلو

حسنلو تپه بزرگ و مدوری به قطر تقریبی ۲۸۵ تا ۲۵۰ متر و ارتفاع ۲۰ متر از سطح رودخانه گدار می‌ باشد. این تپه بین دو دهکده امین‌ لو و حسنلو از طرف مغرب و مشرق قرار گرفته‌ است. ساکنین اولیه تپه حسنلو احتمالاً قوم مانائی بوده‌ اند که تمدن وسیع و درخشانی از خود به یادگار گذارده‌ اند.
از اشیاء مکشوفه دراین تپه چنین به نظر می‌ رسد که آثار مفرغی آنها کاملاً قابل مقایسه با آثار مفرغی لرستان یعنی قوم کاسی است و شاید خویشاوندی میان این دو قوم موجود است. از قوم مانائی و محل سکونت آنها که سرزمینهای جنوبی دریاچه رضائیه بوده‌ است یادی در تورات شده‌ است. قوم مانائی را قوم «مان» هم گفته‌ اند.

تپه‌ای افسانه‌ای در نقده

هیئت حفاری در سالهای پیش از انقلاب توانست اتاقهای متعددی با سالنهای بزرگ در مرکز تپه کشف نماید و دیوار دفاعی قلعه نظامی و دژ محکم این شهر را از زیر خاک بیرون سازد. از کشفیات اخیر این هیئت دست یافتن به سه معبد بزرگ ستوندار است که احتمالاً مراسمی در هر یک از آنها اجرا می‌ شده‌ است. به‌ نظر می‌ رسد که این سه تالار بزرگ ستوندار همزمان با هم ساخته نشده‌ است. شواهدی که از این حفاری داریم اینطور نشان می‌ دهد که هر سه بنای ستوندار مانند یک مرکز مذهبی یا معبدی بوده که برای انجام تشریفات خاصی ساخته شده و در حقیقت خدا را در آنجا می‌ پرستیدند.

دوره های سکونت در این منطقه

بعقیده دکتر دایسون رئیس هیئت مشترک ایران و آمریکا ده دوره متمایز سکونت در لایه های تپه حسنلو موجود است و از قدیم به جدید یعنی از دوره دهم شروع و به دوره یکم که آخرین دوره‌ است ختم می‌ شود

دایسون تاریخ تقریبی سکونت در دوره دهم را به شش هزار سال پیش از میلاد مسیح نسبت می‌ دهد و دوره نهم و هشتم تا هفتم را بین شش هزار و سه هزار پیش از میلاد می‌ داند. از سه دوره دهم و نهم و هشتم اطلاعات زیادی نداریم و مدارک کافی نیز در دست نیست و امید می‌ رود با ادامه حفاری در تپه حسنلو نکات تاریک این سه دوره کاملاً روشن گردد.

از دوره هفتم تا دوره اول اطلاعات بیشتری موجود است و شواهد باستان‌ شناسی و حفریات در حسنلو وجود این دوره‌ ها را کاملاً تأئید می‌ کند. در این دوره‌ ها به بناهای خشتی و گلی و سنگی برخورد شده‌ است. از حفاری که در سالهای ۱۳۴۹ و ۱۳۵۱ انجام گرفت ثابت شد که از دوره چهارم سکونت در حسنلو یعنی از هنگام وقوع آتش‌ سوزی بزرگ حسنلو تا دوره هفتم سکونت (۲۲۰۰ سال پیش از آتش‌ سوزی) آثار ساختمانی که دال بر سکونت افرادی در حسنلو می‌ باشد موجود است.

بنابراین دوره هفتم بین ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد بوده‌ است که از ابزار مفرغی استفاده می‌ شده‌ است و دوره ششم بین ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ پیش از میلاد مسیح و دوره پنجم می‌ تواند ۱۳۰۰ سال پیش از میلاد مسیح بوده باشد.

تپه‌ای افسانه‌ای در نقده

در دوره پنجم سکونت در حسنلو ظروف سفالی خاکستری رنگ ظاهر شده‌ است ولی اقوام سازنده این ظروف سفالی خاکستری رنگ معلوم نیست که از چه منطقه‌ ای به این محل آمده‌ اند. از مختصات دوره پنجم سکونت در حسنلو وجود ساختمانهای خشتی و گلی است که تاکنون در هیچ نقطه از دنیا یافت نشده‌ است.

دوره چهارم بین ۱۳۰۰ تا ۸۰۰ ق-م است یعنی همان دوره آتش‌سوزی بزرگ و لایه‌های سوخته و سیاه شده که تقریباً در مدت ۵۰۰ سال سکونت تشکیل گردیده‌است. در این دوره ساختمانهای حسنلو از سنگ ساخته شده بود و تمدن بسیار درخشانی در این دوره در حسنلو وجود داشته‌است. هنر اقوامیکه در این دوره در حسنلو ساکن بوده‌اند بسیار پیشرفته بود و آثار آنها قابل مقایسه با آثار زیویه کردستان و کلورز و مارلیک گیلان و کلیه نفاط لرستان می‌باشد.

تپه‌ای افسانه‌ای در نقده

دوره سوم سکونت در تپه حسنلو دوره مادها و کمی پیش از آن بوده‌است و نیز این دوره نیمی از دوره هخامنشی را هم شامل می‌شود و خود این دوره به دو قسمت III A و III B تقسیم می‌گردد و دوره III A قدیمتر از دوره III B بوده‌است. دوره دوم همزمان با نیمی از دوره هخامنشی و همه دوران پارت (اشکانی) و نیمی از دوران ساسانی می‌باشد؛ و دوره اول که لایه بسیار ضعیفی است شامل اواخر ساسانی و اوایل اسلام است که اثری از آن موجود نیست و کلیه آثار این دوره از میان رفته‌است.

مهمترین دوره سکونت در حسنلو همان دوره چهارم است. کلیه ساختمانهای یافت شده در حسنلو که از سنگ ساخته شده‌اند متعلق به دوره چهارم سکونت در حسنلو است (گرچه مقدار کمی هم سنگ در پی‌های ساختمانی دوره پنجم بکار رفته‌است).

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پانزده − 5 =

آخرین اخبار
آخرین مقالات
لینک های مفید