محققان روشی برای چاپ یک برچسب مغناطیسی مخفی طراحی کرده‌اند که مانع کپی غیرقانونی کالاها و قطعات می‌شود.

به گزارش آماج از وبگاه فیز (phys)، کسب اطمینان از اینکه کالاها و قطعات تولیدشده به طور غیرقانونی کپی و با کالاهای تقلبی جایگزین نشده باشد، یکی از دغدغه‌های صنایع تولیدی و دفاعی در سراسر جهان است. طراحی یک راه حل بالقوه ممکن است تأثیرات و کاربردهای گسترده در زمینه‌های مختلف از تقویت ایمپلنت‌های زیست‌پزشکی گرفته تا حفاظت از دارایی‌های دفاع ملی داشته باشد.

محققان دانشگاه تگزاس اِی اَند اِم در آمریکا، روشی برای چاپ یک برچسب مغناطیسی مخفی طراحی کرده‌اند که در سخت‌افزار تولید شده در فرایند ساخت قطعه با اطلاعات احراز هویت کدگذاری می‌شود. این فرایند تحول‌آفرین این پتانسیل را دارد که با استفاده از این برچسب‌های مغناطیسی پنهان که به‌عنوان شناسه‌های دائمی و منحصربه‌فرد عمل می‌کنند، به جای برچسب‌های فیزیکی مانند بارکد یا رمزینه پاسخ سریع (کیوآر کد)، شناسایی کالاهای تقلبی را آسان‌تر کنند.

تضمین امنیت و احراز هویت اطمینان‌بخش در تولید، با سرمایه‌گذاری چندین میلیارد دلاری آمریکا در زمینه تولید، یک نگرانی ملی مهم است.

یکی از پژوهشگران گفت: مسئله این است که وقتی فکر ساخت دستگاه یا قطعه‌ای به ذهن می‌رسد، کپی‌کردن و حتی ساختن آن با قیمت بسیار ارزان‌تر و حتی با کیفیتی پایین‌تر برای دیگران بسیار آسان است. گاهی اوقات آن‌ها حتی همان نام تجاری کالای من را انتخاب می‌کنند؛ پس چگونه می‌توان مطمئن شد که کالا ساخت چه کسی است؟ برچسب مغناطیسی به ما فرصت و ابزاری جدید می‌دهد تا مطمئن شویم که می‌توانیم از صنایع دفاعی و تولیدی خود محافظت کنیم.

محققان از چاپ سه‌بعدی برای جاسازی این برچسب‌های مغناطیسی در زیر سطح سخت‌افزار فولادی غیرمغناطیسی استفاده کردند. از دیگر کاربردهای این روش می‌توان از قابلیت ردیابی، کنترل کیفیت و موارد دیگر نام برد که تا حد زیادی به صنعتی بستگی دارد که در آن استفاده می‌شود.

هنگامی که برچسب مغناطیسی در یک کالای غیرمغناطیسی جاسازی شود، می‌توان آن را با استفاده از یک دستگاه حسگر مغناطیسی مانند تلفن هوشمند خواند. اگر کاربر، دستگاه حسگر مغناطیسی را در نزدیکی مکان صحیح روی محصول نگه دارد، می‌تواند به اطلاعات تعیین‌شده دسترسی پیدا کند. روش‌های دیگری نیز برای چاپ اطلاعات وجود دارد که به تجهیزاتی پیچیده و پرهزینه نیازمند است و این مانع استفاده از آن‌ها به‌شمار می‌رود.

به گفته محققان، روش‌های مختلف برای تغییر موضعی خواص فلزات در طول فرایند ساخت به‌کار گرفته شده است تا بتوان اطلاعات درون قطعه را کدگذاری کرد. این اولین‌بار است که از خواص مغناطیسی مواد به این روش استفاده می‌شود تا اطلاعات در یک بخش غیرمغناطیسی، به‌ویژه برای چاپ سه‌بعدی فلزات وارد شود.

مراحل بعدی این پژوهش، شامل ایجاد روشی ایمن‌تر برای خواندن اطلاعات، احتمالاً از طریق اجرای یک احراز هویت دوگانه فیزیکی برای بازکردن قفل دسترسی به برچسب مغناطیسی است.

پست های پیشنهاد شده

هنوز نظری ثبت نشده،نظر خود را ثبت کنید!


افزودن نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهارده + 18 =